.::. Online Bandith Diary .::.

ជាងមួយអាទិត្យហើយដែលគាត់ចេញមកមើលពិភពលោកនេះ មើលចុះគួរឲ្យស្រលាញ់មែនទែន

ដូចពីណាគេថាទៅមើល?

មើលគេគេងណ៎ ស្រួលណាស់មើលទៅ

Bye bye China. Here my last word to you, but I’ll see you again.

You bring me friends and the man that I am.

You bring me peace and risk that I faced.

but one thing that you bring me the best is another chapter of my life.

I’ll see you again, don’t cry.

I’ll come again please smile and I’ll hope you’ll bring me more life.

A view from the roof top of hotel “Mashal Palace”

Dinning together…

At Fiberhome

With group of lecturers

សួស្តីទាំងអស់គ្នា អីឡូវនេះខ្ញុំកំពុងសរសេរ ពីស្រុកចិនទៅ។ នេះសំណាងហើយ WordPress អត់ Block ដូច Facebook កុំអីអត់បានមកអើតក្បាល​នៅទីនេះទេ។ មិនដឹងជាស្រុកអីទេ ប្រទេសកុម្មនិស្តចឹងម៉ង វិបសាយ Block  ដល់ហើយ ជាពិសេសពួកវិបសាយ ប្រភេទ Social Network ដូចជា Hi5 Facebook ។ តែហេងដែរ Block ពីណាបាន Block ឌិតអត់បានទេ ខ្ញុំនៅតែអាចចូលទៅ Facebook និង Post ជាធម្មតាអាដែល។ បានមកដល់តាំងពីម្សិលម្ង៉ៃម៉េស អីលូវស្នាក់នៅសណ្ឋាគារ Marshal Palace ។ ទីនេះមិនមែនដូចនៅប៉េកាំងឬសៀងហៃទេ មិនជាមានអាគារខ្ពស់ និងទីប្រជុំជនអ៊ូអរឡើយ។ អាគារភាគច្រើនចំណាស់ៗ ហើយមិនសូវស្អាតទ។ បើបានទៅ ប៉េកាំង ឬសៀងហៃដឹងតាអ៊េមហ្មង។ តែណាស់ហើយនៅណាក៍ខ្ញុំនៅតារស់បានដែរ ប្រហែលនៅឥណ្ឌាពិបាកញ៉ាំម៉េចនៅឡើងគីឡូ។ កន្លែងខ្ញុំស្នាក់នៅជាក្រុងមួយ ឈ្មោះ Wuhan នៃខេត្ត Hubei។ ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះមេឃ ស្រទុំ នឹងភ្លៀងជាប់មករហូត ព្រោះមានព្យុះ និងទឹកជំនន់ដោយកន្លែងនៅប្រទេសចិន ទើបតែថ្ងៃនេះមេឃរៀងស្រលះតិច ក៍ចេញមកក្រៅ ហាត់កីឡា រត់តាមបណ្តោយផ្លូវសំរកក្បាលពោះលេងទៅ។ នៅជាង ១០ង៉ៃទៀតទេ បានទៅផ្ទះជួបប្រពន្ធកូនវិញហើយ។

នៅតាមដងផ្លូវ

សណ្ឋាគា Marshal Palace

ក្នុងថ្នាក់ "Next Generation Optical Network Technology"

ឃើញទេមានរបស់ញាំចឹងហើយមានទៅពិបាកអី

ញាំជុំគ្នាជាមួយបងៗ អ្នករួមការងារ

…៤ឆ្នាំល្មម ហេហេហេ បើរៀនវិញបានបរិញ្ញាប័ត្រមួយដែរ ហើយឥឡូវនេះយើងក៍មានអាល្អិតមួយក្នុងពោះជាចំណងដៃដែរ :-p ។ ទៅណាខ្លះមែនទេ?? សូមបញ្ជាក់ អាលូវនេះកំពុង Post ពី T& C នៅម្តុំវត្តកោះ។ គ្មានអីក្រៅពីញ៉ាំអាហារ រ៉ូមែនទិកជាមួយគ្នាទេ។ បាយឆាពីរចាន ភេសជ្ជៈពីរកែវយ៉ាងធំ តាមពិតទៅមិនដឹងថាមួយកែវពីរនាក់សោះ អាណាដឹងស្មានថាកែវតូច ដល់ហៅមកកែវប៉ុណ្ណា​ណី ចឹងទៅពីរកែវទុយយោបួន។

គិតសព្វៗទៅ ៤ឆ្នាំលឿនណាស់តើនែក តែសំរាប់អ្នកដែលមានស្នេហ៍ស្មោះដូចជាខ្ញុំ វាមានន័យគ្រប់គ្រាន់ណាស់។ កុំលួចច្រណែន​សំរាប់អ្នកដែគ្មានគូណា រូបថតខាងក្រោមនេះមកពីមិបានយកកាម៉េរ៉ាមក ចឹងថតតាមទូរស័ព្ទដៃវាមិនច្បាស់ទេ។ តែយ៉ាងណាក៍ដោយ កើតមកជាប់ទំលាប់អ្នកពូកែអួតទៅហើយប៉ុនហ្នឹងក៍អួតបានដែរ ហាហាហាហ

A ping color for lover….

How about this??

នេះជាដំណឹងល្អសំរាប់ខ្ញុំ អាចនិយាយថាវាលឿនពេកសំរាប់ខ្ញុំ ព្រោះបើគិតមកទល់ពេលនេះ​ពួកយើងរៀបការបាន ៧ខែល្មម។ កាលពីអាទិត្យមុននោះ សង្ស័យថាមាន ចឹងបានជាពួកយើង​ប្រើឧបករណ៍តេស្ត៍ទឹកនោម។ លទ្ធផលឃើញថាមានមែន មិនអស់ចិត្តក៍សាកល្បងម្តងទៀត លទ្ធផលគឺដដែល។ ខ្ញុំធ្លាប់បានសួរគេឯងអំពីឧបករណ៍នេះ គេថា “អាឧបករណ៍មួយនេះ វាមិនដែលកុហកយើងទេ តាវាថាមាន គឺមានហើយ” អូឃេ ចឹងចាំកាល ពួកយើងក៍ទៅជួបពេទ្យ ពីព្រឹកម៉ិញនេះដើម្បីឲ្យកាន់តែច្បាស់តាម្រ៉ង ដូចជានៅក្នុងស្ពត ទូរទស្សន៍គេថា​ “បាត់ភ្លាម…. ឲ្យប្រញ៉ាប់ទៅមណ្ឌលសុខភាព” ។ ខ្ញុំចូលទៅក្នុងបន្ទប់ពិនិត្យជាមួយប្រពន្ធខ្ញុំដែរ ព្រោះអន្ទះសារចង់ដឹងពេក។  អ្នកគ្រូពេទ្យ(មីងខ្ញុំ) ក៍សួរនាំពីអាការៈ ហើយគាត់ក៍​ឲ្យប្រពន្ធខ្ញុំឡើងលើគ្រែឆ្លុះអេកូតែម្តងចុះ ព្រោះបានធ្វើតេស្ត៍ទឹកនោមខ្លួន​ឯងហើយ មិនបាច់ធ្វើម្តងទៀតទេ ពិនិត្យអេកូគឺរិតតែច្បាស់តែម្តង។ ហេហេហេ…. លទ្ធផលគ្មានខុសគ្នា​អីទេគឺ “ខ្ញុំក្លាយជាប៉ាៗ គេហើយ” ។ អានេះបានរិតតែច្បាស់តែម្តង។ ក្នុងចិត្តភ័យអរៗជាខ្លាំង។ ខ្ញុំបានឃើញរូបកូនរបស់ខ្ញុំដែលទើបនឹងករកើតដំបូងនៅអាតិទ្យទី៨។ គេមានទំហំតូច ប្រហែល 35មីលីម៉ែតប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកគ្រូពេទ្យ បានប្រើអេកូ (ប្រហែលជាអុលត្រាសោនហើ​យមើលទៅ) ស្តាប់ដល់បេះដូងរបស់គេទៀតផង។ លឺសូរ “ឌឹបៗៗ” ពិតជារំភើបមែនពេលបាន​លឺសំលេងបេះដូងរបស់ទារកតូចនោះ។ និយាយរួមខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍ជាឳពុកគេបណ្តើរៗ ហើយ។ ហើយខ្ញុំក៍តែងតែចាំសំដី ប៉ាម៉ាក់ខ្ញុំធ្លាប់និយាយថា “នៅពេលដែលកូនឯង ធ្វើជាឳពុក​ម្តាយគេប្រាកដជាដឹងពីអារម្មណ៍នោះច្បាស់តែម្តង” ។ ក្លាយជាឱពុកម្តាយគេមិនមែនជា​ការស្រួលទេ មានរឿងជាច្រើនត្រូវប្រឈមមុខទៀត……

បន្ទះប្លាស្ទិកប្រើដើម្បីតេស្ត៍ មានឆ្នូតពីរចឹងបានន័យថា លទ្ធផលវិជ្ជមាន

រូបភាពអេកូ ដុំពកតូចមួយនោះជាទារកដែលកំពុងករកើត គេមានអាយុ ៨អាទិត្យ និង ៥ ថ្ងៃហើយ
Estimated Date of birth: 16/09/2010