Dare to dream and make it true together…Posts RSS Comments RSS
មិនមានពេលបរិយាយច្រើនទេគ្រាន់តែសុំជំរាបបងប្អូនទាំងអស់សុំចាក់ផ្ទះចោលទៅសម្ងំយកសេចក្ដីសុខហើយ។
ជាប់ភារកិច្ចត្រូវចូលរោងការង៉ៃនេះឯង។ ល្ងាចនេះចូលរោង សូត្រមន្ត ស្អែកបានង៉ៃការតែម្ដង។ ថ្មើនេះទៅហើយកូនកម្លោះឆ្លៀតមកសរសេរប្លក់ទៀត……. បាយ បាយ បាយទាំងអស់គ្នា។
ម៉ស់អញ្ជើញបងប្អូនការតាមប្កក់ម្ដងមើល
កុំភ្លេចចូលរួមណា ចូលរួមតាមប្លក់ចងដៃតាមប្លក់ក៍បាន
ជាងបីឆ្នាំហើយដែរខ្ញុំរងចាំសំរាប់ពេលវេលានេះមកដល់ ឥឡូវវាបានមកដល់មែន។ និយាយឲ្យត្រង់ទៅចុះ យើងទាំងពីរនាក់គិតថាស្នេហាពួកយើង នឹងអាចជួបឧបសគ្គច្រើនជាងនេះ តែផ្ទុយពីនេះ Happy Ending ដែលមានគូរស្នេហ៍ច្រើនសន្ធឹកប្រាថ្នាចង់បានបែរជាមិនបានវិញនោះ បានកើតមានចំពោះពួកយើង។ “ប្រហែលជាម៉ាក់ប៉ាអូនជំទាស់នឹងពួកយើងទេដឹង ព្រោះពួកគាត់មានគំនិតចាស់បូរាណបន្ដិច គាត់គិតថាទុកដាក់កូនចៅគឺពួកគាត់ជាអ្នកសំរេច” “ប្រហែលជាពួកគាត់បំបែកយើងទេដឹង….” “ប្រហែលជាយើងអាចស្រលាញ់គ្នាបានត្រឹមតែសង្សាទេដឹង???!!!” ពាក្យប៉ុន្មានឃ្លានេះ ខ្ញុំធ្លាប់ស្ដាប់ពីមាត់របស់នាង ដែលកំពុងតែបារម្ភ ប៉ុន្តែទីបំផុតវាមានតែក្នុងរឿងនិទានតែប៉ុណ្ណោះសំរាប់ពួកយើង។
ខ្ញុំនៅចាំបានថាមានពេលមួយនោះ… “បើវាស្រលាញ់កូនឯងពិតមែន វានឹងនាំចាស់ទុំមកចូលតាមផ្លូវទៅតាមច្បាប់ហើយ បើមិនចឹងទេអញលើកឲ្យអ្នកនៅបារាំងហើយណា” យ៉ាហ៊ី…..គំរាម?? ហេហេហេហស…. កុំជោ ចាំកាលបានខ្ញុំមិនដុកប៉ាម៉ាក់ខ្ញុំឲ្យចូលទៅ?? ប្រាវ…កុំរុញស៊ីក្លូចូលឡាន។ មានអីសំរេចផស់ខ្ញុំមែន។ តែថាទៅចាត់ទុកថាសំណាំងសំរាប់ពួកយើងដែរ។ ពួកយើងមិនជួបច្រទះឧបសគ្គដោយគ្រួសារ ឬរណាំងវណ្ណគ្រួសារអីដូចគូរគេមួយចំនួនឡើយ។ ភាគច្រើនជារឿងល្មមៗដែលពួកយើងអាចហែលឆ្លងជាមួយគ្នាបាន។ ខ្ញុំក៍មិនភ្លេចដែរ ពេលមានទុក្ខលំបាកអ្វីមួយ គឺនាងជាអ្នកនៅក្បែរខ្ញុំ យល់ចិត្ដខ្ញុំ និងផ្ដល់កំលាំងចិត្ដគ្រប់បែបយ៉ាង។
ឥឡូវនេះពេលវេលាដែខ្ញុំទន្ទឹងនោះ វាមិនមែនជាសុបិន្តទៀតទេ ហើយក៍មិនមែនជារឿងនិទានអ្វីដែរ វាជារឿងពិត…..។ បើរាប់ដៃត្រួសៗទៅនៅសល់មិនប៉ុន្មានថ្ងៃឡើយ ភ្លេងការនឹងប្រគុំលាន់ស្នូររំពងមិនខាន ហេហេហេហស…. តែដូចចង់ស្ដាយអាម៉េច មិនទាន់បានដើរលេងអស់ចិត្ដ 
ធ្មេចបើកៗ លឿនអស់ស្ទះ។ អ្នកទាំងអស់គ្នាដឹងទេ ខ្ញុំបានសួរនាងថា”ការហើយបងអាចដើរផឹកស៊ីដូចមុនបានឬទេ ហើយបងអាចដាច់យប់បានដែរឬទេ” មិនបាច់ខ្ញុំបា្រប់ទេ ចំលើយគឺ “…ទៅសួរពិលសិនរ៉ូវ” “…បងឯងអាចផឹកស៊ីជាមួយពួកម៉ាកបាន តែហាមដាច់យប់”។
មិនមែនខ្ញុំចង់ដាច់យប់ទៅគេងផ្តេសផ្ដាស់ណាផ្សេងទេ គឺពេលណាអត់សុខខ្ជិលទៅផ្ទះហ្នឹងចង់ម៉ោគេងនៅអូហ្វីស នេះតើ ។ ខ្ញុំឧស្សាហ៍មកគេងនៅអូហ្វីសសឹងអី ម៉ាអាទិត្យនៅអូហ្វីស ៥ង៉ៃទៅហើយ ទៅផ្ទះតែម៉ាភ្លែតៗដូរខោអាវទេ (សូម្បីតែឥឡូវនេះក៍ខ្ញុំកំពុងសរសេរផុស នៅអូហ្វីសដែរ ….ទាន់នៅគេងបាន 
) ។ ណាស់ហើយសុំបញ្ជប់ភាពរបាច់របោចតែត្រឹមណេះ វគ្គបន្ដ គឺជាវគ្គអួតរូបថត ។ សូមបញ្ជាក់រូបថតខាងក្រោមនេះមិនទាន់ការមែនទែនទេ គ្រាន់តែទៅថតស្ទូឌីយ៉ូ ជាមុនទុកគ្រាន់ពង្រីកដាក់មុខហាងតែប៉ុណ្ណោះ អារបស់មែនទែនទាន់តែការហើយបានគេផុស។
សមគ្នាទេបងប្អូន??
Style ពណ៌ក្រហមទាំងគូរ
Style ឱបពីក្រោយ
ឈរយកឡូយ
ចុមទៅជាចឹងទៅ??? អ្នកណាពូកែសន្សំរឿង?? ចឹងបានចេះតែឆ្ងល់ថា មាន Link អីនៅប្លក់ខ្ញុំបានជាចុចអានមិនឃើញសោះ។ កុំតែបានSearch មើល link ហ្នឹងក៍ឃើញដំណរវានៅ http://feed.e-khmer.net/storiesbyblogger.php?blogid=486 ទៅវិញបានខ្ញុំដឹង។ មិនដឹងជាម្ចាស់គេនឹកឃើញអាម៉េចបានជាលុបទៅវិញ មិនចាំខ្ញុំមកបកស្រាយសិន។ ខ្ញុំមិនដឹងរឿងអីសោះ តឹមតាបើកមើលអាំងតាណែតម៉ិញនេះ ក៍ឃើញថាមានគេថាខ្ញុំនឹង ជាអ្នកពូកែសន្សំរឿង?? “ជួបជាមួយអាអ្នកពូកែសន្សំរឿង” ។ ខ្ញុំខំតបខំមេននៅប្លក់របស់ រចនាដែរ តែបន្ទាប់ពីសរសេរយ៉ាងវែង ហើយចុច Say it ស្រាប់តែបាត់ខំមេន។ ចឹងហើយក៍មកផុសធ្វើការបកស្រាយតិច កុំឲ្យគេថាខ្ញុំហ្នឹងអណ្ដើកក្នុងស្នូក។ មកពីមិនដឹងមែន ហើយម្យ៉ាងខ្ញុំមិនមានពេលឆែកប្លក់ច្រើនទេ។ ការបកស្រាយមានដូចខាងក្រោម៖
ប្រហែលជាមានការយល់ច្រលំអីហើយ….កាលង៉ៃខ្ញុំតបខមមែនហ្នឹងមិនបានឃើញខមមែនរបស់បុត្រទេ គឺឃើញតែខមមែនរបស់បូរាណនិយាយថា “អាវ” តែប៉ុណ្ណោះ ទើបបានជាខ្ញុំតបថា “មិនមែនអាវទេគឺ Brush…” បុត្រឯងសាកគិតទៅមើលបើខ្ញុំតបខំមែនបុត្រឯងខ្ញុំគួរតែនិយាយថា “មិនមែនអាវអីគេទេ… ឬក៍ មិនមែនអាវឌីជេទេ ឬក៍ មិនមែនអាវយឺតទេ គឺជា Brush….” ម្យ៉ាងទៀតបើខ្ញុំចង់តបជាមួយបុត្រឯងនោះ Level របស់ខំមេនខ្ញុំគឺនឹងនៅក្រោមខំមេនរបស់បុត្រឯងហើយ ម៉េចក៍ Level របស់យើងទំាងពីរនៅក្រោមខំមេនរបស់ បូរាណដូចគ្នា?? ដូច្នេះខ្ញុំសនិ្នដ្ឋានថា៖ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងតបខំមេនរបស់បូរាណនោះ បុត្រឯងក៍កំពុងតែតបគាត់ដូចគ្នា ចឹងហើយបានជាខ្ញុំមិនឃើញខំមេនបុត្រឯង ឃើញតែរបស់បូរាណ ដល់ហើយខ្ញុំចុច ដើម្បីផុសខំមេននោះទៅវាអាចខុសគ្នាតែប៉ុន្មានវិនាទីប៉ុណ្ណោះទើបបាន ជាខំមេនខ្ញុំចេញក្រោយផស់បុត្រឯង ទើបធ្វើឲ្យមានការយល់ច្រលំ។ ក្រោយពីតបរួចខ្ញុំក៍បិទដោយមិនចាប់អារម្មណ៍អំពីខំមេនបន្ដបន្ទាប់អីទេ ។ ដល់ង៉ៃ ៣/០៦/2009 ខ្ញុំទៅប្លក់ផស់បុត្រឯងត្រង់ “នាងធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺក្បាល…” ដោយខ្ញុំបានទាំងដាក់ខំមេនមួយនៅទីនោះ ដែលបុត្រក៍តបមកថាខ្ញុំធ្វើដូចអត់មានរឿងអី។ អាណាដឹង!!! បើអត់ដឹងរឿងអីមែនហ្នឹង??? បើដឹងស្មានតែខ្ញុំតបចឹងអី?? ខ្ញុំមាត់ឆៅមិនណយដែរគ្រាន់តែម៉ាជេរគ្នា អនឡាញ ខ្ញុំខ្លាចអីហ្នឹង?? មួយវិញទៀតខ្ញុំមានហេតុផលណាស់ មុននឹងប្រើពាក្យជាមួយអ្នកណាមួយក្នុងខំមេន។ បើអ្នកនោះខ្ញុំមិនស្គាល់ ឬមិនសូវជាតបទៅតបមកក្នុងពិភពប្លក់ទេ សំដីខ្ញុំជាមួយគេគឺធម្មតា មិនមាត់ឆៅចឹងឡើយ។ តែបើអ្នកនោះខ្ញុំស្គាល់ខ្ញុំ និយាយមាត់ឆៅតែចឹង ព្រោះខ្ញុំជឿថាអ្នកដែរខ្ញុំស្គាល់ច្បាស់ជាមិនប្រកាន់នាំកើតរឿងប្រកាច់ ប្រកិនឡើយ។ មិនជឿសួរអ្នកទាំងនោះទៅដឹងហើយ។ សរុបមកជាការយល់ច្រលំ ខ្ញុំក៍មិនប្រកាន់ហ្នឹងសំដីបុត្រឯងដែរ ខ្ជិលនាំវែងឆ្ងាយ។ រឿងតាស៊ីក្លូ តភាគមិនទាន់ចប់ហង ក្រែងមានរឿងមួយទៀតនាំកក្រើកប្លក់អីទេ។ ថាខ្ញុំណែនាំបុត្រឯងក៍ថាបាន លើកក្រោយខឹងអ្នកណាខឹងទៅ កុំមកជះលើគេលើ ឯងដោយមិនគិតមុខគិតក្រោយចឹង អូឃេ?
ការបកស្រាយមានតែប៉ុណ្ណឹង អេវំ…
ខំមែនដែលខ្ញុំបានតប អានមើលរ៉ូវអ្នកណានិយាយឈ្លើយជាងអ្នកណាទេ
Link នៅប្លក់ខ្ញុំ ដែលក្រោយមកម្ចាស់ប្លក់គេលុបវិញបាត់ទៅ
កាលពីខែមុននេះ (ខែ៥) ស៊ីការដូចព្យុះ កាន់តែពិបាកចិត្តនោះ គឺត្រូទៅទាំងគូរចោលមិនបាន។ ម៉ែ… ច្រើនរោងដែរហ្នឹងគ្រាន់តែសរុបជាថវិការ ម៉ាសន្លឹកជាងដឹង!!! (អ្នកខ្លះថាតិចសំរាប់គេ តែខ្ញុំអីនេះមួយចំរៀកៗពិបាករកណាស់លោក)។ “ឃើញគេរៀបការ ចិត្តចង់តែរៀបការដែរ តែមិនដឹងង៉ៃណា!!! ដល់វេនខ្ញុំទេ” ហេហេហេហេ…. តែមិនថ្វី តទឹកឲ្យទៅមុនសិនចុះ។ចាំមើលតែដល់វេនខ្ញុំវិញណា ខ្ញុំប្រកាសឲ្យក្ដែងៗតាមប្លុកហ្នឹងតាម៉ង ។ ដល់ង៉ៃហ្នឹងពួកភូមិវើតប្រេសណាខ្លះទេណ៎ មានសំណាងបានទទួលសំបុត្រពីខ្ញុំ ហេហេហេហ…. នែវ៉ើយអ្នកដឹងខ្លួន ធំក្លិនខ្លួនឯង បើមិនចង់ម៉ោ បិទទូរស័ព្ទជាមុនឲ្យហើយរ៉ូវ
ទៅមុនសិនចុះអាវ៉ា….
មិនបានការក៍ហីទៅ ថតជុំគ្នាវិញមិនឡូយ???
ក្រុមហ្នឹង ក្រុមនគរស្រីល្វោ
នែក…រាំម៉ាបែកញើសជោគតាចឹងឯង
គ្រាន់តាមើលបានហើយ មិនបាច់ស្រក់ទឹកមាត់រ៉េអូនៗ ម្នាក់ពាក់អាវទឹកក្រូចនោះប្រពន្ធគេហើយ ហីអាវស៊ីជម្ពូនោះក៍នឹងជាប្រពន្ធគេដែរឆាប់ៗនេះ
អឺទៅ…ផឹកតាពីរនាក់ឯងហ្នឹងទៅ
ច្រណែនៗៗៗៗៗ…. ទៅមិនទៀតសិនរ៉ូវ ហើស!!!! :-p
ខាងក្រោមនេះជា Video Clip ដែលខ្ញុំបានថតកាលពីម្សិលម៉ិញនៅរោងសិល្បសុវណ្ណភូមិ ។ ដោយសារខ្ញុំអត់ការម៉េ វីតាអូថតនឹងគេ ចឹងហើយ អាឌីជីថលដៃផស់ខ្ញុំនឹង ថតមិនសូវជាច្បាស់ប៉ុន្មានទេ តែនៅគ្រាន់បើជាងអត់ យ៉ាងណាៗគ្រាន់ចែកជូនអូនៗ បងៗមួយចំនួន ដែលនៅជើងមេឃម្ខាងទៀត Alone តាឯងនៅ “បរទេះ” ដែរ។ សំរាប់អ្នកនៅស្មែរយើងសោះនែក បើមិនទាន់បានទស្សនា នៅសល់មួយថ្ងៃនេះទេ (ថ្ងៃអាទិត្យ ៣១/០៥/២០០៩) លឿនឡើងរ៉ូវ។ សំបុត្រសំរាប់ជនជាតិខ្មែរ ២០០០រៀល និងបរទេស ៣តុលា។
សាច់រឿងមានជាឈុតៗ ដូចតទៅ៖
ឈុតទីមួយ - ការស្ថាបនាប្រាសាទ
ឈុតទីពីរ - នាងអប្សរា
ឈុតទីបី - វប្បធម៌រលត់រលាយ
ឈុតទីបួន - ក្ដីបារម្ភរបស់សិល្បករ
ឈុតទីប្រាំ - ហ្វឹកហាត់ និង ទុក្ខលំបាក
ឈុតទី៦ - ក្ដីសង្ឈឹមថ្មី
ឈុតទី៧ - រស់ឡើងវិញ
សូមចូលរួមទស្សនារបាំសហសម័យដែលនឹងសម្ដែងចាប់ពីថ្ងៃនេះហើយ នៅរោងរបាំសុវណ្ណភូមិ ម៉ោង ៧ល្ងាច សំរាប់ថ្ងៃសុក្រនេះទស្សនាដោយមិនគិតថ្លៃ ហើយង៉ៃ សៅ និង អាទិត្យ សបុត្រមួយ ៣ដុល្លា និង ២០០០រៀល សំរាប់សិស្ស និសិ្សត។ វាជាទំរង់របាំដែលមានលាយក្បាច់ បុរាណ និង សម័យ ហើយរបាំនេះអត្ថន័យគេនិយាយ ពីទុក្ខលំបាករបស់សិល្បករ អ្នករបាំ អ្នកសំដែង… យើងឃើញពួកគេសម្ដែង រីករាយ និង ឡូយណាស់លើឆាក តែនៅពីក្រោយឆាកមិនដឹងជាគេមានទុក្ខលំបាកអីខ្លះទេ ជាពិសេស បពា្ហជីវភាព ការរើសអើងក្នុងសង្គម និងអ្វីជាច្រើនទៀត…. នឹងឆ្លុះបញ្ជាំងតាមទស្សនីយ៍ភាពនេះ។ សំរាប់ថ្ងៃសុក្រនេះ ទស្សនាឥតគិតថ្លៃ ហើយសៅរ៍ អាទិត្យសំបុត្រ ៣ដុល្លា និង ២០០០សំរាប់សិស្ស និសិ្សត៊។ សូមបងប្អូនភូមិប្លក់ក្ដី មកពីណាពីណីក្ដីអញ្ជើញចូលរួមទស្សនា ដើម្បីលើកស្ទួយស្នាដៃថ្មីនេះផង… ។
ខ្ជិលបូរបាច់ច្រើនទៀតណាស់ សូមមើលព័ត៌មានក្នុងក្រដាសដូចខាងក្រោមនេះចុះ ៖
Download photo here
សួស្ដី! សួស្ដី! ម៉ោហើយៗ…..នៅមិនទាន់ទៅវិញទេ…. New Cambodian Artists គឺជាក្រុមសិល្បកខ្មែរ ដែលមានគ្នាជាង ១០នាក់ ហើយកំពុងតែធ្វើការរួមគ្នាក្នុងការបង្កើតស្នាដៃសិល្បរបាំសហសម័យ។
ការសម្ដែងរបស់ក្រុមនេះនឹងធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី ៣០ និង៣១ ឧសភា ខាងមុខនេះ នៅសមាគមសិល្បៈសុវណ្ណភូមិ។ សមាជិកក្រុមនេះមានដូចជា សុភាព ចំណាន ចិន្ដា(ស្រីម៉ុម) ច័ន្ទ សុវណ្ណ ផស្ដា បងប៊ែល ។ លោកអ្នកអាចចូលទស្សនាទំព័រប្លក់ពួកគេ (នៅភូមិ Wordpress នេះដែរទេ) តាមរយៈ http://newcambodianartists.wordpress.com
ខ្ញុំមិនសូវជាដឹងប៉ុន្មានទេអំពីរបាំនោះ តែគ្រាន់តែស្គាល់មកថា សិល្បៈរបាំសហម័យគឺជាការរាំបែបបច្ចឹមប្រទេស ដោយមានការច្នៃក្បាច់ជាលក្ខណៈខ្មែរ។ របាំប្រភេទនេះមានការរាំពត់ពេនរស់រវើក ហើយទន់ភ្លន់ទៀតផង (ប្រហែលស្រដៀងរបាំបាឡេ)។
ចាត់ទុកជាការជូនដំណឹង និងអញ្ជើញ អូនៗ បងៗ ភូមិប្លក់នេះទៅទស្សនាគ្រប់គ្នា នោះលោកអ្នកនឹងអាចស្វែងយល់ឃើញដោយខ្លួនថារបាំនេះវាយ៉ាងម៉េច។
ក្រុមសិល្បករ ជួរខាងក្រោយៈ សុភាព ចំណាន ចិន្តា(ស្រីម៉ុម) ច័ន្ទ សុវណ្ណ ផស្ដា បងប៊ែល, ជួរមុខៈ សុវណ្ណារិទ្ធ អង្គុយៈ ដាវី (រូបភាព៖New Cambodian Artist)
សកម្មភាពកំពុងសម (រូបភាព៖New Cambodian Artist)
A scen from “Look at Us” (រូបភាព៖New Cambodian Artist)
កុំសួរខ្ញុំសំនួរហ្នឹង ថាទៅដើរលេងដូចជាមិនទំនង តែបើថាទៅធ្វើការបានត្រូវ។ ក្រុមហ៊ុនខ្ញុំបានរៀបចំ “ខនសឺត” ទេសចរ ដោយសហការគ្នាជាមួយក្រសួងទេសចរ និង Sponsor មួយចំនួនទៀត។ ខនសឺតហ្នឹងហ៊ឺកហ៊ាក់ផស់គេដែរហ្នឹងណា មានសុទ្ធតែតារាល្បី ពីហង្សមាស លោក ឆន សុវណ្ណារាជ កញ្ញា សុគន្ធ នីសា តារាពី អឹមប្រូដាកសិន លោក ណាំ បុណ្ណារដ្ឋ លោក គុនកូឡា… និងតារាផ្សេងៗទៀតដែលខ្ញុំមិនចាំឈ្មោះ ជាពិសេសនោះ ពូឃ្លាំង… ។
បើនិយាយទៅមិនជាសប្បាយអីទេសំរាប់ខ្ញុំព្រោះម៉ែអើយ ឈរឆែក និងលក់សំបុត្រឡើងខ្មៅមុខអស់ហើយ ក្ដៅក៍ក្ដៅ យ៉ាប់មែនទែន។ ខនសឺតគេធ្វើនៅថ្ងៃទី ១៥ តែពួកយើងត្រូវទៅមុន ៣ថ្ងៃដើម្បីរៀបចំជាមុន។ នេះសំណាំងហើយដែលខ្ញុំមិននៅក្រុមរៀបចំឆាក កុំអីខ្ញុំត្រូវបានលីដែក លីឥវ៉ាន់ យ៉ាប់ជាងហ្នឹងទៀត។ ហេហហេ…. តែមិនជាបានជួយពេញដៃពេញជើងទេតាហត់ខ្ញុំរត់មកអង្គុយធ្វើមិនដឹង 
។ ដើម្បីជាសក្ខីភាពកុំឲ្យគេមិនជឿយើង ឬក៍មានជនមួយចំនួនផាយើងថាយករូបភាពពីឆ្នាំចាស់មកផុស ឬកែ Photoshop អី ចឹងខាងក្រោមកនេះជារូបភាពខ្លះៗ ៖
ឆាកកំពុងត្រូវបានរៀបចំ
ឆាកដែលបានរៀបចំរួច មើលនៅពេលយប់
ក្រុមការងារពិភាក្សាគ្នាសំរាប់កម្មវិធីដែលនឹងត្រូវធ្វើ
ការរាំបង្ហាញជូននូវក្បាច់រាំប្រជាប្រីយ៍របស់ប្អូនៗមកពីអង្គការកុមារកំព្រា
មានលេងល្បែងកំសាន្ដផ្សេងៗ
ល្បែងវាយក្អមដែលពេញនិយមបំផុត
ល្បែងទាញព្រ័ត្ត
ដណ្ដើមស្លឹកឈើនេះក៍ពេញនិយមដែរ
កុំអីថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីរបស់ខ្ញុំក្លាយជាឥតន័យបាត់ កុំតែបានហាន់នីគេឡើងមកលេង ក្រុងព្រះសីហនុនេះទាំងគ្រួសារបានជាខ្ញុំមានពេលបោកគ្រាប់បែកមកជួបនាង ហើយពេលចប់ខនសឺត អ្នកណារើឆាក រើអី ក៍រើទៅ ឌិត បោកគ្រាប់បែកមួយក្ឌុងទៀតមកងួតទឹកធ្វើវាហី ហេស ហេស ហេស…
បីនាក់បងប្អូនគេនេះក៍ឆ្លៀតបានមកមើលខនសឺនឹងគេដែរ
តេន តេន តេន… ដល់វគ្គខ្ញុំត្រូវចេញមុខខ្លះៗហើយបាទ
ស្រីមុំ ហាន់នីផស់ខ្ញុំ
សមគ្នាអស់ទាស់ហាពីរនាក់នេះ ហ្អា…
ដូរស្ទីលថតមួយយកឡូយ
ជាមួយ អារ័ត្ន(រូបខាងឆ្វេង) និងអារូ - ពីរនាក់ហ្នឹងជាអនាគតប្អូនថ្លៃខ្ញុំ
គិតថាមកជូនពរឆ្នាំថ្មីដល់ញាតិមិន ភូមិប្លក់យើង “សូមឲ្យទទួលជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច រកស៊ីមានបាន មានសុភមង្គលបរិបូរណ៍ពេញមួយឆ្នាំតែម្ដង ជាពិសេសចង្រៃឧបទ្របឆ្នាំចាស់ទាំងប៉ុន្មានសូមជ្រះស្រលះអស់ទៅ” សាធុ!! សាធុ!!
ថាមែន មែន!! និយាយអត់ទាន់ផុតផង ចង្រៃកតឹមមកដល់ព្រឹកម៉ិញហ្នឹងឯង។ ក្រោកឡើងពីស្រវឹងពីយប់ មិនទាន់ស្រួលផង មិនដឹងជាស៊យស្អីវា ឡើងជណ្ដើរមិនប្រយ័ត្នជាន់ខុសមួយកាំសោះ បះជើងផ្ងាក្រោយ គ្រេច កជើង អត់អំពើរ!!! នេះបានចំជាយ៉ាប់។ អាលូវហើមធំគួរសមដែរ ធើអាម៉េចទៅលោក ង៉ៃចូលឆ្នាំស្អែកហ្នឹងហើយ អស់សប្បាយបណ្ដោយ ឆ្នាំចាស់ចឹង!!
ជាធម្មតាខ្ញុំមិនសំបូររឿងយល់សប្តិអីទេ ហើយបើទោះជាយល់សប្តិក៍ភ្ញាក់ឡើងភ្លេចអស់ដែរ តែចម្លែកអីតែយប់ម្សិលម៉ិញ។ ជាយល់សប្តិអាក្រក់ខ្ញុំអីណេះភ័យចង់ងាប់លោក។ បើសិនជាលោកអ្នកវិញក៍ប្រហែលជាភ័យចឹងដែរហើយមើលទៅ ក្នុងស្ថានភាពដែលយើងដឹងខ្លួនថានឹងស្លាប់។ រឿងគឺវាអញ្ជេះ ៖
…. លោកគ្រូពេទ្យលទ្ធផលពិនិត្យឈាមខ្ញុំយ៉ាងម៉េចទៅហើយ?? (ខ្ញុំសួរយ៉ាងដូច្នេះនៅក្នុងយល់សប្តិ)
“ខ្ញុំចូលរួមសោកស្ដាយផងណាប្អូន! ប្អូនត្រូវទប់ស្មារតី លទ្ធផលរបស់ប្អូនគឺ វិជ្ជមាន”
“ហ្អាស់….. ថាម៉េច??? ” គ្រាន់តែឭចឹងភ្លាមខ្ញុំអីណេះធ្លាក់ថ្លើមឭសូរតែក្ដុក
ខ្ញុំអង្គុយគិតឡើងវិញថាវាមិនអាចទៅរួចទេ… “ទេ… អញដូចប្រើលោកជួយដែរតា មិនថាចឹងហ្អេស?? ” “អាត្មាអញកំពុងយល់សប្តិ តើមែនទេនៀក?? ឬក៍មែនទែន” អារម្មណ៍មួយគិតថាពិតតិច តែអារម្មណ៍មួយទៀតប្រាប់ខ្លួនឯងថាយល់សប្តិទេ… :-) គិតចុះគិតឡើង ក៍នឹកឃើញមួយទៀត… “ប្រាកដជាមិនអាចទៅរួចទេ ព្រោះខ្ញុំមិនដែលប្រព្រឹត្តបទល្មើសអីហងហ្នឹង!!! ” ហាហាហា… នៅពេលគិតដល់ចំណុចនេះភ្លាមក៍នឹកឃើញសប្បាយចិត្តវិញ តែអារម្មណ៍ភ័យមួយសន្ទុះមុននោះនៅតែមិនទាន់បាត់។ បន្តិចក្រោយមក ខ្ញុំក៍ភ្ញាក់ដឹងខ្លួនទៅ រិតតែសប្បាយចិត្ត ព្រោះដឹងថាវាជាការយល់សប្តិ។
ណាស់ហើយប៉ុណ្ណឹងមានអីអស្ចារ្យម៉ាត្រឹមយល់សប្តិចឹងៗអី មិនលាក់បាំងអីទេនេះមិនមែនជាលើកទីមួយអីណាដែលខ្ញុំយល់សប្តិចឹងនោះ ។ ដូចឆ្កួតចឹងហ្អា… ម៉េចចេះទៅយល់សប្តិឆ្កួតៗ ចឹងទៅកើតណ៎!!! មនុស្សមិនដែលប្រព្រឹត្តបទល្មើសអីហងហ្នឹងណា។ និយាយឲ្យត្រង់ទៅ ពេលខ្លះដល់នឹកឃើញដល់អាយល់សប្តិហ្នឹងខ្ញុំអត់ហ៊ានប្រព្រឹត្តបទល្មើសអីទេ… ខ្លាចសុបិន្តក្លាយជាការពិត សុបិន្តអីផ្សេងក្លាយជាការពិតមិនអីទេ សុបិន្តហ្នឹងមួយបាច់ក្លាយក៍បាន… អរគុណជំរាបលា
