កាលពីថ្ងៃ៩វិច្ឆិកា គឺជាថ្ងៃបុណ្យរំលឹកខួបឯករាជ្យជាតិខ្មែរពីអាណានិគមបារាំងគំរប់៥៤ឆ្នាំ។ សំរាប់នៅឥណ្ឌាឯហ្នេះវិញក្នុងថ្ងៃតែមួយនេះដែរក៍មានបុណ្យធំមួយ គឺបុណ្យ Diwali ដែលជាបុណ្យប្រពៃណីដ៍ធំរបស់ឥណ្ឌា។
បុណ្យឯករាជ្យខ្មែរពីអាណានិគមបារាំង ត្រូវបានធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅថ្ងៃទី៩ វិច្ឆិកាដើម្បីរំលឹកដល់ស្នាដៃដ៍ថ្លៃថ្លារបស់ព្រះមហាវិរៈក្សត្រព្រះបាទនរោត្តម សីហនុ ក្នុងកាលដែលព្រះអង្គតស៊ូដើម្បីទាមទាមកវិញនូវឯករាជ្យភាពសំរាប់់ជាតិខ្មៃរទាំងមូល ដែលស្ថិតនៅក្រោមអាណានិគមរបស់បារាំងអស់រយៈពេល ៩០ឆ្នាំមកហើយនោះ។ ខ្មែរគ្រប់រូបចាំមិនភ្លេចឡើយនូវការតស៊ូរបស់ព្រះអង្គ ហើយជាពិសេសការលះបង់របស់អ្នកតស៊ូខ្មែរដ៍ទែទៀតដែលបានចូលរួមជាមួយព្រះអង្គដើម្បីឯករាជ្យជាតិ និងពលិកម្មរបស់កងទ័ពខ្មែរទាំងអស់ដើម្បីឯករាជ្យភាពនេះ។
បុណ្យDiwali ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា “Festival of Light” ដូច្នេះហើយបាននៅថ្ងៃបុណ្យគេបាញ់កាំជ្រួច ដុតផាវ យ៉ាងសប្បាយ។ នៅនៅថ្ងៃនោះដែរតាមផ្ទះមានរៀបចំលំអរដោយភ្លើងស្រស់ស្អាត និងប្រជាជនឥណ្ឌាម្នាក់ៗ ស្លៀកពាក់ស្អាតបាត និងមានរៀបចំអំណោយជូនគ្នាទៅវិញទៅមកផងដែរ។ បុណ្យនេះមានប្រវិតតាមរឿងព្រេងទេវកថារបស់ឥណ្ឌា រាមាយ៉ាណា (Ramayana ជារឿងដែរស្រដៀងគ្នាទៅនឹងរឿងរាមកេរ្ត៍របស់ខ្មែរ) ដែលធ្វើឡើងដើម្បីអបអរដំណើរយាងត្រលប់របស់ព្រះរាមា (Rama) នៃនគរអាយុធ្យា- Ayodhya (សូមកុំច្រឡំជាមួយអតីតនគរខ្មែរ អាយុធ្យា ដែលសព្វថ្ងៃជារបស់សៀម) បន្ទាប់ពីគង់នៅក្នុងព្រៃអស់រយៈពេល ១៤ឆ្នាំ។ ក្រោយៗមកបុណ្យនេះមិនត្រឹមតែធ្វើដើម្បីរំលឹកដល់ព្រះ រាមានោះទេ នៅមានការរំលឹកដល់ព្រឹតិ្តការណ៍សំខាន់ៗទៀតតាមរឿងព្រង និងប្រវិត្តរបស់ឥណ្ឌា។ លោកអ្នកអាចមើលបន្ថែមនៅក្នុងតំណរភ្ជាប់នេះ http://en.wikipedia.org/wiki/Diwali ។
សំរាប់បងប្អូនខ្មែរនៅឥណ្ឌាប៉ុន្មានគ្រាប់យើងឯនេះវិញក៍មិនភ្លេចជួបជុំគ្នាដើម្បីអបអរបុណ្យឯករាជ្យនេះដែរ។ ខ្ញុំនិងមិត្តភក្រឯទៀតបានទៅជុំគ្នានៅវត្តរបស់ខ្មែរយើងនៅញ៉ូដេលី ជាមួយពូមីង ដែលធ្វើការនៅស្ថានទូត និងបងប្អូននិសិ្សតខ្មែរដែលមករៀននៅញ៉ូដេលីនេះ។
សូមអរគុណយ៉ាងខ្លាំងដល់មីងៗ និងប្អូនៗស្រីៗដែលបានធ្វើនំបញ្ចុកសំឡខ្មែរ និងសំឡការីយ៉ាងឆ្ងាញ់ ដល់ពួកខ្ញុំ។ ចាំកាលបានមិនញ៉ាំ?? ខ្ញុំឯហ្នេះកាយញាត់ៗតែម្តងដូចជ្រូក រាប់ត្រួសៗ អស់ ៣ចានធំ។ សំរាប់ពេលយប់ ពួកយើងមានអុចកាំជ្រួច និងដុតផាវយ៉ាងចាស់ដៃ។ ផាវនៅឥណ្ឌាមិនមែនតូចៗដូចផាវស្រុកយើងទេបងប្អូន។ ផាវឥណ្ឌាធំៗ ហើយមូលៗប៉ុណកដៃឯណោះ ដុតម្តងៗ លាន់ស្នូរដូចគេគប់គ្រាប់បែក។
នៅមិនទាន់អស់ទេកម្មវិធីអបអរបុណ្យ ដល់យប់ឡើងបន្ទាប់ពីចាស់ៗបែកផ្លូវទៅផ្ទះអស់ទៅ ពួកក្មេងៗបានមូលមតិគ្នាជាឯកច្ឆ័ន្ទ ដើម្បីស៊ីផឹកជាបន្ត ហេហេហេហេ….លេងម៉ាចាស់ដៃតែម្តង។
ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំសន្លប់ធំតែម្តងដើយសារអាកាចសាហាវយើង មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះខ្ញុំបានល្មើសច្បាប់អ្នកផឹកដែលចាក់បាញ់ឆែវទៀតផង។
សេចក្តីរាយការណ៍ពីញ៉ូដេលីចប់តែប៉ុណ្ណេះ សូមតាមដានកំសាន្តជាមួយរូបភាពខាងក្រោម៖
វិមានឯករាជ្យនាពេលយប់ថ្ងៃបុណ្យ (រូបថតដោយៈ សុភ័ក្រ)
មើលនំបញ្ជុកចុះ ច្រើនណាស់នែក៎
ចាំកាលបានខ្ញុំមិនកាយញាត់តែម្តងទៅ…. 
គ្នាច្រើនអន្សមពិតជាខ្លោចមែន…សាច់មាន់បងប្អូនធ្យូង
ចាត់ការទៅកនយើង
កាន់កាំជ្រួច និងផាវរៀងខ្លួនទុកបាញ់អបអរ
បងប្អូនមើល កាំជ្រួចគ្រប់ដៃតែម្តង អាម៉ូតម៉េចក៍មានដែរ
ក្នុងរូបហ្នឹងគេហៅថាផាវឥណ្ឌាធំៗប៉ុនកដៃឯណោះ ដុតម្តងៗលាន់ស្នូរដូចគ្រាប់បែក បើលេងនៅស្រុកយើងវិញគេបា្រកដជាថាសង្រ្គាមកើតម្តងទៀតជាមិនខាន
សំរាប់រូបខាងក្រោមនេះវិញជាកម្មវិធីផឹកស៊ីបន្តមុននៅពេលយប់ ។ កាលពីល្ងាចអត់ហ៊ានផឹកស៊ីទេព្រោះមានចាស់ៗ ហើយម្យ៉ាងនៅក្នុងវត្តផង។ អូឃេសូមទស្សនាជាបន្ត៖
ថតទុកមួយសិនមុននឹងស្រវឹងជាក្រុម
អន្ទិត Spadora អីណេះវិញមុននឹងផឹកគាត់គោរពភ្លេងជាតិជាមុន
បើល្បងសុធាវិញ គាត់ស្រលាញ់ដបស្រាជាងស្រលាញ់សង្សាគាត់នៅអំពេញឯហ្នោះទៅទៀត
សិលា គាត់អោបដបស្រាដូចអោបប្រពន្ធអញ្ចឹង
និយាយពីល្បងម្នាក់នេះឈ្មោះ ហ៊ាញ គាត់មុននឹងផឹកគាត់គោរពស្រាណាស់ព្រោះវាថ្លៃ សុទ្ធតែលើកទូលឯណោះ
ប្អូននិត គាត់លើកដៃពីហ្នឹងបានន័យថា ប្រឹងផឹកឲ្យដាច់ពីរដបយប់ហ្នឹង
ប្អូន Monday វិញគាត់ស្រលាញ់ដបស្រាណាស់ព្រោះលឺថាអាម៉ាដបហ្នឹងខំឡើងទៅទិញដល់ថៃឯណោះ
ចំណែកប្អូន រិទ្ធវិញស្តាយស្រាណាស់មួយដំណក់ក៍មិនឲ្យខ្ចាយដែរសុខចិត្តលិទដប
បងសំរេចគាត់ចាហាវជាងគេអោបទាំងបីទាំងបួនដបហ្នឹង មុខគាត់ឡើងគូល័រអស់ហើយ
ខ្ញុំវិញស្លូតជាងគេ ភ្នែកបើកលែងចង់រួចហើយ តែមិនមែនបានន័យថាស្រវឹងទេ គឺកំពុងបិទភ្នែកមមៃនឹកមកហាន់នីរបស់ខ្ញុំ ហេហេហេហេ
លើកដាច់សាច់ស្អាត….
ដាច់ៗៗៗៗ….លីអ លីអ….
សុធា និងសិលា៖ “ចេះដាច់អីតែឯង ខ្ញុំពីអ្នកក៍មិនណយដែរ”
អន្ទិត Spadora ប្រហែលគាត់ស្រវឹងមែនទែនហើយ គាត់សំពះដបស្រាថា “ខ្ញុំខ្លាចហើយលោក..” ហាហាហាហា
ហ៊ាញ៖ “ខ្ញុំអ្នកខ្លាំងម៉ាដបហ្នឹងខ្ញុំអ្នកកំទេចមើលនែក៎ ហេហេហេ…អូហ៍សុំទោសច្រលំលើកដបទឹកសុទ្ធ ម៉ោពីខ្ញុំស្រវឹងធ្លាក់ភ្នែកពេក”
ខ្ញុំក៍ខ្លាំងដែរ ស្រាក្រហមមួយដបហ្នឹងខ្ញុំអ្នកកំទេចតែឯង
អ្នកទាំងអស់គ្នាទាយទៅមើលក្នុងចានចង្គឹះហ្នឹងស្អីគេ?? គឺអំបិល..ពេលហ្នឹងអស់សាច់ក្លែមហើយ ចឹងគឺដល់ពេលផឹកស្រាក្លែមអំបិល ជាមួយក្រូចឆ្មា បិទគូថ 
